Westfriese families
Wapen van West-Friesland
 

Kwartaalbladen » 1998 (jaargang 39) » No. 3 » pagina 101

Een doenig manje......

« Vorige pagina | Volgende pagina »

Nu was Lijsbeth niet zomaar "gevallen" voor Dirk. Het was pas nadat Dirk had beloofd om met Lijsbeth te zullen trouwen dat zij vleselijk hadde geconverseert, en dat alléén met Dirk en niemand anders. Groot was dan ook de schrik toen het de zwangere minderjarige Lijsbeth duidelijk werd dat Dirk helemaal niet geïnteresseerd was in een huwelijk met haar. Het zou toch niets meer dan redelijk zijn, dat Oortwijn voor zoveel onbeschaamdheid zou moeten boeten. Maar ja, zolang Dirk niet met een andere vrouw zou trouwen, was er altijd nog een kans dat hij uiteindelijk toch voor een huwelijk zou kiezen om van alle sores af te zijn. Het voorgenomen huwelijk met Maartje Swier maakte echter duidelijk, dat Dirk niets zag in de jonge Lijsbeth Messchaert.

De keuze voor het harde middel om het voorgenomen huwelijk te stuiten had - naast het gebruikelijke geroddel - ook het effect, dat Dirk zijn "ongelukje" niet langer kon negeren. Maar goede raad is duur en noch de Messchaerts noch Dirk waren zodanig bemiddeld, dat ze zich gemakkelijk een, waarschijnlijk langdurige, procedure konden veroorloven. Want langdurig zou zo'n juridische procedure zeker kunnen worden en daarmee de nodige guldens kosten, en die waren bij beiden nu juist niet in overvloed aanwezig. Bijkomend probleem voor Dirk zou dan ook nog zijn, dat hij tijdens de looptijd van zo'n procedure waarschijnlijk nog steeds niet kon trouwen niet zijn beoogde bruid. Een schikking kwam daarmee als de meest acceptabele middenweg uit de bus. Zo'n schikking hield impliciet wel in, dat Dirk het vaderschap van het kind erkende en dat zou er hoe dan ook toe leiden, dat hij financieel een veer(tje) moest gaan laten.

Na een maandje (onder)handelen kon de bereikte overeenkomst door de Medemblikker notaris Carel Gerdenier op papier worden gezet en met de handtekeningen van beide partijen worden bezegeld. Het resultaat was echter niet mals. De vergoeding die Lijsbeth en haar vader Pieter hadden weten te bedingen ter leniging van de kraamkosten en het komende onderhoud voor de jonge Dirk kostte 'vader' Dirk Oortwijn een (afkoop)bedrag van fl 250,-. Daarmee was de rekening echter nog niet betaald, want daar bovenop kwamen nog de kosten voor de gerechtsbode en die van de notaris voor het opmaken van de akte. Al met al was het achteraf bezien een dure trouwbelofte geworden. Gelukkig stond daar dan wel tegenover, dat Dirk vanaf dat moment geen belemmering meer zou ondervinden bij het aangaan van zijn voorgenomen huwelijk.

Niet lang nadat de overeenkomst was gesloten, werden op 23 juli 1780 de huwelijksproclamaties in de kerk van Opperdoes dan ook voortgezet, en nog op diezelfde zondag vond uiteindelijk dan toch officieel het huwelijk plaats tussen Dirk Oortwijn en Maartje Gerrids Swier. Een huwelijk, dat al snel werd gezegend met de geboorte van een zoon, Jan, die op 24 december 1780 werd gedoopt. Blijkbaar waren Dirk en Maartje met hun leefgewoonten al op de huwelijkse staat vooruitgelopen. Dirk was dus wel een beetje een "doenig manje".

Hoe ging het nu verder met de voormalige minnaars en het resultaat van hun amoureuze avonturen? Om met zoon Dirk Messchaert te beginnen. Lijsbeth moest al na ruim drie jaar afscheid nemen van haar eerstgeborene, want op 30 augustus 1783 werd het overlijden in Opperdoes van 't kind van Lijsabeth Messchaert voor de impost ingeschreven.

« Vorige pagina | Volgende pagina »


© 1954-2012 | Westfriese Families | E-mail
"Die zijn voorgeslacht niet eert, is zijn eigen naam niet weerd."

Westfries Genootschap